Καθολικοί-Πατριάρχες της Γεωργίας

Σίο Γ΄

Σίο Γ΄

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Από τη μοναστική υπακοή έως την πατριαρχία πάσης Γεωργίας, η πορεία του Σίο Γ΄ είναι μια ιστορία πνευματικής διακονίας και μεγάλης ευθύνης. Με την ενθρόνισή του το 2026 άρχισε μια νέα περίοδος στην ιστορία της Εκκλησίας της Γεωργίας.

Ηλίας Β΄

Ηλίας Β΄

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Στην προσευχή του ανέπνεε η Γεωργία, στον λόγο του ο λαός έβρισκε παρηγοριά, και την ευλογία του γενιές ολόκληρες την έφεραν στην καρδιά. Ο Ηλίας Β΄ έμεινε ως ένα ήρεμο φως που επί σχεδόν μισό αιώνα συνόδευσε το έθνος του στον δρόμο της πίστης.

Δαβίδ Ε΄

Δαβίδ Ε΄

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Πέντε χρόνια πατριαρχίας, αλλά έξι δεκαετίες διακονίας: αυτό είναι το αληθινό μέτρο της ζωής του Δαβίδ Ε΄. Από τη μικρή εκκλησία του χωριού έως τον πατριαρχικό θρόνο του Σβετιτσχοβέλι διάνυσε έναν δρόμο στον οποίο το σοβιετικό κράτος έριξε τη σκιά του, χωρίς όμως να μπορέσει να τον σβήσει. Το όνομά του δεν ζει ανάμεσα σε δύο χρονολογίες: ζει στην καθημερινή προσευχή, στην οποία ένας άνθρωπος αφιέρωσε όλη του τη ζωή, ό,τι κι αν έφερνε η αυριανή ημέρα.

Εφραίμ Β΄

Εφραίμ Β΄

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Του πήραν την πατρίδα, τον ναό και την ελευθερία, δεν μπόρεσαν όμως να του πάρουν την εσωτερική του πίστη. Τα χρόνια της εξορίας σταμάτησαν την πορεία του, δεν την τελείωσαν όμως: όταν επέστρεψε, στάθηκε ξανά στον ίδιο τόπο από όπου τον είχαν πάρει. Η προσευχή του άνοιξε την πόρτα της ιερατικής σχολής σε νέους, ένας από τους οποίους έγινε αργότερα, για μισό αιώνα, προκαθήμενος της Εκκλησίας. Αυτή είναι η κληρονομιά που ούτε ο διωγμός μπορεί να συντρίψει ούτε ο χρόνος να σβήσει.

Μελχισεδέκ Γ΄

Μελχισεδέκ Γ΄

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Μοίρασε τη ζωή του ανάμεσα στο βιβλίο και την προσευχή και υπηρέτησε και τα δύο με την ίδια αφοσίωση. Στο Μπόντμπε ο τάφος της Αγίας Νίνας ξαναβρήκε το φως με το χέρι του, και στη Σιόνι ακούστηκε πάλι η γεωργιανή ψαλμωδία, που επί χρόνια είχε σωπάσει. Η κληρονομιά του είναι διπλή: η μία φυλάσσεται στους τοίχους του ναού, η άλλη στις σελίδες όπου η φωνή του Ηροδότου ηχεί στα γεωργιανά.

Καλλίστρατος Τσιντσάτζε

Καλλίστρατος Τσιντσάτζε

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Το ίδιο χέρι κράτησε το βιβλίο και τον σταυρό με την ίδια αγάπη: ο επιστήμονας γνώριζε ότι η γνώση δεν αντιτίθεται στην προσευχή, αλλά την ενισχύει. Η φυλακή περιόρισε το σώμα του, δεν σταμάτησε όμως τον δρόμο που οδηγούσε από το μικρό χωριό Τομπανιέρι στον θρόνο του Σβετιτσχοβέλι. Σήμερα, έναν αιώνα μετά, η Εκκλησία επιβεβαίωσε αυτό που η ζωή του είχε ήδη πει: ότι ο κόπος που γίνεται με υπομονή είναι και ο ίδιος αγιότητα.

Χριστόφορος Γ΄

Χριστόφορος Γ΄

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Η πορεία του δεν επιδέχεται απλή κρίση. Από τη μια, το παιδί ενός φτωχού χωριού που αγωνίστηκε για τη γνώση και έφερε τον γεωργιανό λόγο στα σχολεία· από την άλλη, ο πατριάρχης που χρειάστηκε, στον πιο δύσκολο καιρό, να πάρει αποφάσεις των οποίων η αποτίμηση διαφέρει μέχρι σήμερα από γενιά σε γενιά. Η ιστορία του μας διδάσκει ότι κάποτε η ζωή ενός ανθρώπου περιέχει ταυτόχρονα και το καλό και τη δυσκολία, και ότι ο αληθινός σεβασμός αρχίζει με την αναγνώριση αυτής της πολυπλοκότητας, όχι με την απόκρυψή της.

Αμβρόσιος Χελάια

Αμβρόσιος Χελάια

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Η εξουσία παρέδωσε το σώμα του στη φυλακή, την ψυχή του όμως κανείς δεν μπόρεσε να αιχμαλωτίσει. Γνώριζε ότι η σιωπή θα πρόδιδε ό,τι ιερότερο υπήρχε, γι' αυτό ύψωσε τη φωνή του όταν ο αληθινός λόγος σήμαινε διωγμό και φυλάκιση. Στον Θεό άφησε την ψυχή, στην πατρίδα την καρδιά, και στους βασανιστές μόνο το νεκρό σώμα, και σήμερα αυτά τα λόγια του θυμίζουν στις γενιές ότι η αλήθεια δεν φοβάται τη φυλακή.

Λεωνίδας

Λεωνίδας

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Ύστερα από περισσότερο από έναν αιώνα σιωπής, ανήγγειλε στο έθνος, στο Σβετιτσχοβέλι, την ελευθερία της Εκκλησίας. Η φωνή εκείνη αντήχησε όταν και η πατρίδα άγγιζε το πρώτο φως της ελευθερίας, όμως την αυγή δεν την ακολούθησε μακριά ημέρα. Ο Λεωνίδας γνώριζε ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο κατάκτηση, αλλά και καθημερινή ευθύνη, γι' αυτό με προσευχή, λόγο και υπομονή φύλαγε αυτό που μόλις είχε επιστραφεί στη χώρα. Σήμερα, στη σιωπή της Σιόνι, η μνήμη του μας ρωτά πώς να διατηρήσουμε την πίστη και την αξιοπρέπεια όταν ο καιρός δοκιμάζει τη σταθερότητά μας.

Κυρίων Β΄

Κυρίων Β΄

Καθολικός-Πατριάρχης πάσης Γεωργίας

Για χρόνια έβλεπε την πατρίδα του από μακριά και διατηρούσε τον δεσμό μαζί της σε βιβλία, επιστολές και χειρόγραφα. Όταν τελικά επέστρεψε, το Σβετιτσχοβέλι δέχθηκε τον πρώτο ποιμένα της ελεύθερης Εκκλησίας. Ο χρόνος του άφησε λίγα, η κληρονομιά του όμως έμεινε: βιβλία που σώθηκαν, νέοι που διαπαιδαγωγήθηκαν και μια Εκκλησία που προσευχήθηκε ξανά με τη δική της φωνή. Έτσι επέστρεψε η ελευθερία, πρώτα ως προσευχή και έπειτα ως μεγάλη προσδοκία.